Kapelania Polska w São Paulo - Historia

Pomnik Papieża Jana Pawła II

   Ceremonię odsłonięcia popiersia poprzedziła uroczysta msza święta, celebrowana przez Jego Eminencję Arcybiskupa Metropolitalnego São Paulo Dom Cláudio Hummes, z udziałem 10 księży. W uroczystości udział wzięli, m.in. Rabin Henry Sobel, Przewodniczący Kongregacji Żydowskiej w São Paulo, autorka popiersia Krystyna O.M. Malagut Scaff, Społeczny Komitet Budowy Pomnika Jana Pawła II (Elżbieta Kryńska, Barbara Sieradzka, Pelagia Telecki, Daniela Bąk i Barbara Rzyski), a także przedstawiciele hierarchii kościelnej oraz władz stanu i miasta São Paulo. Wszystkim gościom podziękował za przybycie Konsul Generalny RP w Sao Paulo Marek Kryński, który również poinformował o decyzji władz polskich o przekazaniu środków na restaurację kaplicy.

   Odsłonięcie pomnika Jana Pawła II

   Dnia 22 października 2006 r. w kościele Nosa Senhora Auxiliadora – siedzibie Kapelanii Polskiej w Sao Paulo odbyła się uroczysta msza św. w intencji beatyfikacji Jana Pawła II, koncelebrowana przez Metropolitę Sao Paulo, kardynała Dom Claudio Hummesa, wspólnie z polskimi księżmi pracującymi w Brazylii w tym Prowincjałem Ttowarzystwa Chrystusowego oraz Prowincjałem Zakonu Salezjanów.
   W uroczystości uczestniczyli także Przewodniczący Rabinackiej Kongregacji Izraelickiej Sao Paulo Rabin Henry Sobel, przedstawiciele środowiska polonijnego, żydowskiego oraz wierni brazylijscy. Oprawę muzyczną zapewnił, powstały wiosną br. polonijny chór, który zaprezentował polskie pieśni religijne i patriotyczne.
   Odsłonięcia pomnika – popiersia Jana Pawła II dokonali wspólnie Dom Claudio Hummes, Rabin Sobel oraz Konsul Generalny RP w Sao Paulo Marek Kryński.
   Pomnik ufundowany został z dobrowolnych składek społecznych. Zbiórkę funduszy i koordynację prac związanych z wyborem projektu, jego realizacją i przygotowaniem uroczystości odsłonięcia prowadził Społeczny Komitet pod przewodnictwem małżonki konsula generalnego Pani Elżbiety.
   Pomnik – popiersie Jana Pawła II został umieszczony w kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej, która od 1944 r. jest centrum życia religijnego paulistańskiej Polonii. Jest to pierwszy pomnik Papieża – Polaka w Sao Paulo.
   Podniosły charakter uroczystości i ranga uczestniczących w niej gości były dobrą okazją do szerszego poinformowania o historii Kapelanii Polskiej - jedynego w Sao Paulo polonijnego miejsca kultu religijnego. Kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej z popiersiem Jana Pawła II stała się bardziej znana jako interesujące polonicum, które w tutejszych warunkach ma wartość zabytkową.
   Wspólna wizyta w „polskim kościele” kardynała Claudio Hummesa i Rabina Henry Sobela przez wielu uczestników uroczystości została oceniona jako wydarzenie historyczne, jako realizacja ekumenicznego przesłania tak mocno akcentowanego przez Jana Pawła II.

   Wystąpienie Konsula Generalnego RP w Sao Paulo Pana Marka Kryńskiego w czasie uroczystości odsłonięcia pomnika – popiersia Jana Pawła II w kościele Nossa Senhora Auxiliadora 22 października 2006 r.
 

Jego Eminencja Dom Claudio Hummes,
Czcigodni Księża Koncelebransi,
Wielce Szanowny Pan Rabin Henry Sobel,
Szanowni Koledzy z Korpusu Konsularnego,
Drodzy Członkowie Społecznego Komitetu Budowy Pomnika,
Szanowni Państwo,
   Zaraz po śmierci Jana Pawła II, w atmosferze głębokiego smutku i żałoby, pojawiły się różnego rodzaju pomysły i propozycje w jaki sposób uczcić pamięć największego Polaka w tysiącletniej historii Polski..
   Ksiądz Mirosław Stępień – ówczesny kapelan polonijny w Sao Paulo zgłosił propozycję budowy pomnika papieża. Został jednak przeniesiony do Santany w stanie Parana, gdzie kontynuuje swoją pracę duszpasterską. Ksiądz Mirosław jest dzisiaj z nami – przyjechał specjalnie na tę uroczystość.
   W czerwcu br. polska społeczność podjęła inicjatywę księdza. Pod przewodnictwem mojej żony Elżbiety, został powołany Społeczny Komitet budowy Pomnika – Popiersia Jana Pawła II w składzie: Pani Barbara Sieradzka, Pani Barbara Rzyski, Pani Pelagia Telecka i Pani Daniela Bąk. Z wielką przyjemnością kieruję do Pań serdeczne podziękowania i wyrazy szacunku za wzorową i skuteczną społeczną pracę, którą z takim entuzjazmem wykonywałyście w ciągu ostatnich czterech miesięcy dla promocji i realizacji tego przedsięwzięcia, zainteresowania nim wielu osób i zgromadzenia niezbędnych funduszy aby pomnik mógł powstać z takim sukcesem.
   Autorem projektu i rzeźby popiersia jest artysta – plastyk Pani Cristina Orgler da Moura Malagut Skaff . Jej wspaniała praca oparta na doświadczeniu i talencie wywodząca się z jej artystycznej, wrażliwej dusza i serca, wsparta ogromnym szacunkiem jakim darzy papieża Jana Pawła II przyniosła owoc znakomity. Pani Cristina , co należy podkreślić wykonała swoją pracę bezpłatnie, - jest dzisiaj z nami. Proszę przyjąć Pani Cristino moje szczere i serdeczne podziękowania, za Pani wielki wkład w realizację tego projektu.
   Żadne dzieło nie może być zrealizowane bez odpowiednich ku temu funduszy. Już pierwszy komunikat ogłoszony przez Społeczny Komitet spotkał się z natychmiastową odpowiedzią wielu osób ze społeczności polskiej, żydowskiej i brazylijskiej, które każda według swoich możliwości przekazywały dobrowolne wpłaty na pomnik. Inne osoby modliły się, wspierając duchowo członków Komitetu i wzmacniając ich determinację dla dalszej pracy, co było także wielką pomocą. Ten pomnik jest więc Państwa darem powstałym w duchu ekumenizmu, tak promowanym przez papieża Jana Pawła II. Złota Księga z nazwiskami wszystkich darczyńców zostanie publicznie przedstawiona w czasie polonijnego spotkania z okazji Swięta Niepodległości w dniu 11 listopada.
   Chciałbym także serdecznie podziękować członkom Kapelanii Polskiej i naszemu kapelanowi księdzu Janowi oraz księdzu Mauro, proboszczowi parafii Nossa Senhora Auxiliadora za pomoc i zaangażowanie w przygotowanie dzisiejszej uroczystości.
   Słowa podziękowań kieruję także do naszego polonijnego chóru, który zapewnił tak wspaniałą oprawę muzyczną uroczystości w osobach Pani Krystyny Teleckiej – dyrekcja, Pani Krystyny Kaperowicz – dyrygentura i Pani Marii Szot Gołębskiej – organy. Dziękuję także Panu Staniaławowi Knysakowi i Panu Edmundowi Kasperowiczowi oraz wszystkim innym osobom, które wniosły swój wkład w przygotowanie i realizację dzisiejszej uroczystości.
   Pragnę serdecznie podziękować Jego Eminencji Dom Claudio Hummesowi za wizytę duszpasterską w polskiej społeczności, celebrowanie mszy świętej, kierowanie całą uroczystością i odsłonięcie pomnika Jana Pawła II. Dziękuję także wszystkim księżom koncelebrantom.
   Szczególnie serdeczne słowa podziękowań pragnę skierować do Pana Rabina Henry Sobela – bardzo dziękuję, że w dniu dzisiejszym jest Pan z nami.
   Dziękuję także przedstawicielom władz stanowych i municypalnych, kolegom z korpusu konsularnego oraz wszystkim osobom obecnym w tym kościele.
   Z wielką przyjemnością informuję Państwa, że do końca roku kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej będzie kompleksowo odrestaurowana, przy pomocy funduszy pochodzących z Polski. Odpowiadając na prośbę konsulatu i Polonii, władze polskie przyznały na ten cel środki, uznając że kaplica ta jest ważnym dziedzictwem kulturowym paulistańskiej Polonii.
   Odsłonięcie popiersia Jana Pawła II w kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej, Patronki Polski – słynącej z cudów Czarnej Madonny, od 1934 roku jest centrum życia duchowego i religijnego Polonii w Sao Paulo. W tym mieście nie ma bardziej odpowiedniego miejsca dla pomnika Papieża – Polaka niż ta kaplica. Jan Paweł II był głębokim wyznawcą kultu maryjnego a w szczególności Matki Boskiej Częstochowskiej. Jego popiersie obok ołtarza z Jej wizerunkiem jest więc kontynuacją przesłania jakie wyznawał – bezgranicznego zaufania Przenajświętszej Marii Pannie.
   Jestem przekonany, że ta kaplica z jeszcze większą siłą stanowić będzie centrum życia duchowego paulistańskiej Polonii. W tym bowiem miejscu skoncentrowane są historyczne i współczesne symbole narodowe: wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej z Jasną Górą, wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej z Wilna, alegoria Wiktorii Wiedeńskiej, postacie i portrety polskich świętych i królów. Miejsce to więc może i powinno służyć do zachowania polskich tradycji, mowy i kultury. Powinno też służyć jako miejsce spotkań pokoleń, które walczyły o Polskę niepodległą z polonijną młodzieżą, której przedstawiciele z duma wznoszą dziś sztandar polskich kombatantów.
   Ale Polacy nie mogą i nie chcą ograniczać tych spotkań wyłącznie do swojej społeczności. Zapraszają do nich także inne narodowości, które znalazły swoje miejsce na gościnnej ziemi brazylijskiej: Zydów, Niemców, Rosjan, Ukraińców, Litwinów i wszystkich innych. Kaplica ta może przekształcić się w symboliczne centrum dialogu między narodami w duchu miłości, zrozumienia, szacunku, porozumienia i wzajemnego wybaczenia. Jeśli wspólnym wysiłkiem udałoby się stworzyć taką atmosferę, tak przecież niezbędną we współczesnym świecie – byłby to najtrwalszy pomnik złożony w hołdzie Janowi Pawłowi II. Praktyczna realizacja Jego przesłania jakie nam pozostawił: pokoju, miłości i przyjaźni w rodzinach, między sąsiadami, w społeczeństwach i między narodami całego świata.